Zbigniew Gonciarz
Biografia
Zbigniew Gonciarz (ur. 1934 w Piekarach Śląskich) – polski lekarz, gastrolog, internista i hepatolog, profesor zwyczajny, nauczyciel akademicki. Ukończył Wydział Lekarski Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu, uzyskując dyplom lekarski w 1957 roku. W 1962 obronił doktorat, a w 1975 uzyskał stopień doktora habilitowanego, a 18 grudnia 1987 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk medycznych.
Pracował w Katedrze i Oddziale Klinicznym Chorób Wewnętrznych, Wydziale Farmaceutycznym z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, a także w Wyższej Szkole Nauk Stosowanych w Rudzie Śląskiej. Objął funkcję profesora zwyczajnego w Śląskiej Wyższej Szkole Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach, Zamiejscowy Wydział Nauk o Zdrowiu i był wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Hepatologicznego, a także zastępcą przewodniczącego Komitetu Terapii i Nauk o Leku V i VI Wydziału Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Życie prywatne: był wdowcem; ma dwoje dzieci - syna Macieja (również profesora medycyny) oraz córkę Katarzynę (mikrobiologa).
W 2005 prowadził badania nad Pegylowanym interferonem alfa-2A z rybawiryną w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C. W 2007 zainicjował program przeszczepiania wątroby na Górnym Śląsku. W 2011 badania dotyczyły czynności elektromiograficznej żołądka u pacjentów z pierwotną marskością wątroby (primary biliary cirrhosis).