Wincenty Dunikowski-Duniko

Rzeźbiarz i malarz
30.11.-0001 Piekary Śląskie

Biografia

Wincenty Dunikowski-Duniko (ur. 1947 w Piekarach Śląskich) to polski rzeźbiarz i malarz, twórca interdyscyplinarnej sztuki. Ukończył w 1974 roku Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Mieszka i pracuje w Bonn, Kolonii i w Krakowie.

Jego twórczość obejmuje instalacje, fotografie, wideo, malarstwo i rzeźbę i charakteryzuje się dwoma obszarami: rozwojem formy oraz poszerzaniem pojęcia sztuki. Prace tworzą cykle, które przenikają się w czasie i metodach realizacji, nie są w pełni zamknięte.

Wincenty Dunikowski-Duniko jest twórcą sztuki i terminu Moment Art. Jego międzynarodowe uznanie przyszło w połowie lat siedemdziesiątych za cykl Klasery i Moment Art, prezentowanych m.in. w muzeach na świecie, w tym Museum of Modern Art w San Francisco (1977) i Kamakura (1980).

W latach osiemdziesiątych wystawiał głównie w Niemczech, a jego prace były prezentowane także w Muzeum Bochum, Charlottenburg i Ludwigshafen. W latach dziewięćdziesiątych kontynuował wystawy m.in. w Polsce; retrospektywa odbyła się w Heidelberger Kunstverein w Heidelbergu w 2001 roku.

Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych i muzealnych, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Moderna Galerija w Lublanie, Bank of America w San Francisco i Nationalgalerie w Berlinie.

Ważniejsze cykle: Paper Art (w tym cykl Klasery), Notacje, Moment Art, Ready for use, New New Revolution; Obiekty foliowe i gąbkowe; Projekcje; Program bieżący – prawda czy kłamstwo. DUNIKO utworzył Centrum Programowania Sztuki DUNIKO (Center of Art Programming DUNIKO).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Międzynarodowe uznanie w połowie lat siedemdziesiątych za cykl Klasery i Moment Art, prezentowanych m.in. w Museum of Modern Art, San Francisco (1977) i Kamakura (1980).
Nagrody za serię Notacje i Klasery: I nagroda na Konfrontacjach 75 w Krakowie; Nagroda XI Międzynarodowego Biennale Grafiki w Lublanie 75; III nagroda na Ogólnopolskiej Wystawie Grafiki w Warszawie 78.
Retrospektywa w Heidelberger Kunstverein w Heidelbergu (2001).
Prace w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Moderna Galerija w Lublanie, Bank of America w San Francisco, Nationalgalerie w Berlinie.

Ciekawostki

Przyjął pseudonim Duniko i stworzył Centrum Programowania Sztuki DUNIKO.
Oddech Duniko (1976) został zreprodukowany w książce Art in the Seventies (Oxford 1980).
Jego prace były prezentowane na międzynarodowych wystawach i znajdują się w kolekcjach czołowych muzeów.

Udostępnij