Tadeusz Hyacynt Pyka
Biografia
Urodzony 17 maja 1930 roku w Piekarach Śląskich, Tadeusz Hyacynt Pyka był synem Jana i Agnieszki. Z zawodu inżynier hutnik. W 1958 uzyskał tytuł zawodowy inżyniera na Politechnice Śląskiej, następnie stopień doktora habilitowanego w 1970 i tytuł profesora nadzwyczajnego nauk ekonomicznych (1974). Był profesorem Górnośląskiej Wyższej Szkoły Handlowej im. Wojciecha Korfantego w Katowicach.
Od 1951 do 1955 pracował w Hucie im. M. Buczka w Sosnowcu. Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w 1953, pełnił funkcje instruktora i kierownika Wydziału Ekonomicznego. W latach 1964–1967 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego PZPR w Bytomiu, a od 1967 do kwietnia 1974 II sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1971 zasiadł w Komitecie Centralnym PZPR (wcześniej, od czerwca 1964, był jego zastępcą). Został odwołany w październiku 1980 po wydarzeniach sierpniowych. Wchodził także w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”. W 1980 (od 15 lutego do 24 sierpnia) był zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR. W lipcu 1981 został wykluczony z partii.
W latach 1972–1980 był posłem na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji (zrzekł się mandatu w grudniu 1980). Od marca 1974 do października 1975 był I zastępcą przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Wiceprezes Rady Ministrów w rządach Piotra Jaroszewicza, Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz samodzielnym Edwarda Babiucha. Od 1978 do 1980 przewodniczył Komitetowi Rady Ministrów ds. Rynku Wewnętrznego.
W czasie stanu wojennego został internowany wraz z grupą byłych czołowych działaczy PZPR. W 1980 został odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej (pozbawiony 29 lipca 1981). Posiadał również Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy II klasy (odebrany 29 lipca 1981), Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi (1964) oraz Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955).