Mateusz Szczypiński
Biografia
Mateusz Szczypiński (ur. 23 stycznia 1984 w Piekarach Śląskich) – polski artysta współczesny, mieszkający i pracujący w Krakowie. Związany z galerią lokal_30 w Warszawie.
Wykształcenie: W latach 2004–2009 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W latach 2007–2012 studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Twórczość Szczypińskiego koncentruje się na badaniu mechanizmów funkcjonowania obrazu we współczesnej kulturze wizualnej, ze szczególnym uwzględnieniem relacji między historią sztuki, pamięcią kulturową i praktykami reprodukcji. Artysta posługuje się głównie techniką kolażu oraz malarstwem, traktując je jako narzędzia reinterpretacji istniejących obrazów i motywów.
Charakterystycznym elementem jego prac jest wykorzystywanie cytatów z kanonu historii sztuki, ikonografii popularnej oraz materiałów drukowanych, takich jak stare gazety, pocztówki czy reprodukcje dzieł sztuki. Poprzez zestawianie fragmentów o odmiennym pochodzeniu Szczypiński tworzy nowe, często niejednoznaczne konteksty znaczeniowe, wpisujące się w estetykę postmodernistycznej intertekstualności.
Prace Szczypińskiego są interpretowane jako refleksja nad statusem obrazu w epoce jego nadprodukcji, a także nad sposobami, w jakie przeszłe przedstawienia funkcjonują w teraźniejszości. Jego twórczość łączy analityczne podejście do historii sztuki z wizualnym eksperymentem, sytuując się na styku malarstwa, kolażu i praktyk konceptualnych.
W cyklach artystycznych: „Utopia”, „Witch Hunt” oraz „Herbarium”, Szczypiński podejmuje refleksję nad współczesną kulturą, społeczeństwem oraz relacją człowieka ze świata. Cykl „Utopia” przedstawia miasto jako metaforę współczesności i przestrzeń, w której modernistyczne idee postępu, racjonalnej organizacji oraz stabilizacji społecznej ulegają deformacji. Artysta ukazuje dystopijną wizję rzeczywistości, w której deklarowana nowoczesność staje się fasadą skrywającą archaiczne mechanizmy władzy, plemienną mentalność i powtarzalność społecznych rytuałów.
Rozwinięciem tej refleksji jest cykl „Witch Hunt”, poświęcony obecności zabobonów, przesądów i myślenia magicznego we współczesnej kulturze. Prace zestawiają elementy nowoczesnej kultury wizualnej z ikonografią historyczną związaną z motywem polowania na czarownice, wskazując na ciągłość mechanizmów wykluczenia, stygmatyzacji i przemocy symbolicznej, często ukazywanych poprzez przedstawienia kobiet w roli czarownic.
Odmienny charakter ma cykl „Herbarium”, w którym artysta odchodzi od krytycznej, dystopijnej diagnozy rzeczywistości na rzecz bardziej intymnej i kontemplacyjnej narracji o relacjach, pamięci i zakorzenieniu. Inspiracją dla tej serii stała się metafora zielnika – herbarium jako nośnika pamięci, w którym zasuszone rośliny symbolizują zatrzymane chwile i doświadczenia. W cyklu pojawiają się kobiece postaci przedstawiane jako figury szczególnej więzi z naturą i ziemią, a całość utrzymana jest w poetyce metaforycznej i onirycznej, nawiązującej do estetyki surrealizmu oraz realizmu magicznego.
Wystawy indywidualne obejmują projekty m.in. Babie Lato (lokal_30, Warszawa, 2024), Zdarzenia Losowe (Mateusz Szczypiński / Ryszard Winiarski), Hos Gallery, Warszawa (2021), Utopia: Ukryte Terapie (lokal_30, Warszawa, 2020), Ruins Reserve (Museum Burg Vischering, Ludinghausen, 2019), Stadt Gottes (lokal_30, Warszawa, 2019). W twórczości współpracował również z innymi galeriami, takimi jak Galeria Widna w Krakowie (2017) czy Parotta Contemporary Art w Stuttgart (2014).