Grzegorz Strzelczyk
Biografia
Grzegorz Strzelczyk urodził się w Piekarach Śląskich w 1971 roku jako syn Józefa i Marty Biernot. W tym mieście ukończył szkołę podstawową, a następnie technikum przy Zespole Szkół Elektryczno-Elektronicznych w Bytomiu. W latach 1991–1995 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach. Kontynuował naukę na Wydziale Teologicznym w Lugano, gdzie uzyskał licencjat kanoniczny.
6 kwietnia 1997 przyjął święcenia diakonatu, a 3 lipca 1998 święcenia kapłańskie. Od 1998 pełnił posługę kapłańską w Riverze, Bironico i Camignolo, a w latach 1999–2000 w parafii Świętego Szczepana w Katowicach. W marcu 2004, po czteroletnim kształceniu na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, obronił pracę doktorską zatytułowaną Communicatio idiomatum, której przedmiotem rozważań była wymiana wzajemnych przymiotów między Jezusem jako Synem Bożym i Synem Człowieczym.
W latach 2004–2012 był kierownikiem Pracowni Komputerowej oraz adiunktem w Zakładzie Teologii Dogmatycznej WTL UŚ. Od września 2008 do sierpnia 2012 zasiadał we władzach Wydziału, jako prodziekan ds. nauki. Posiada doświadczenie wychowawcze i pedagogiczne, które nabywał w kraju i za granicą, posługuje się sześcioma językami obcymi. Od 2006 jest członkiem założycielem Towarzystwa Teologów Dogmatyków, od 2008 Laboratorium Więzi. W latach 2007–2011 należał do Europejskiego Towarzystwa Teologii Katolickiej, a był redaktorem naczelnym czasopisma Teologia w Polsce, zaś w latach 2007–2010 działał w Centrum Kultury i Dialogu przy Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum.
W czerwcu 2012 został powołany przez arcybiskupa Wiktora Skworca do składu Zespołu Presynodalnego, przygotowującego II Synod Archidiecezji Katowickiej, a następnie został sekretarzem tegoż synodu.
Centrum teologicznych zainteresowań Grzegorza Strzelczyka jest systematyka, w tym: chrystologia, eklezjologia, dogmatyka, problemy metodologiczne, ruchy charyzmatyczne oraz historia teologii. Jak sam wyznaje, wyrósł w Ruchu Światło-Życie, dlatego też poświęca się pracom nad odnową programu formacyjnego. W 2008 roku został powołany na członka Komisji Teologiczno-Programowej Ruchu.
28 sierpnia 2019 został mianowany proboszczem parafii św. Maksymiliana Marii Kolbe w Tychach. Po czterech latach sprawowania urzędu proboszcza, 1 lipca 2023 objął funkcję odpowiedzialnego za formację stałą księży archidiecezji katowickiej.
W 2019 był współredaktorem dokumentu Świadomość – Zapobieganie – Reagowanie, który określa zasady ochrony dzieci, młodzieży, osób niepełnosprawnych i bezradnych przed wykorzystaniem seksualnym w diecezjach. Dokument ten został przyjęty w archidiecezji katowickiej oraz diecezjach gliwickiej i opolskiej.
W sierpniu 2020 został wybrany na członka zarządu Fundacji Świętego Józefa. We wrześniu 2021 był jednym z prelegentów międzynarodowej konferencji nt. ochrony małoletnich w Warszawie, gdzie wygłosił wykład Nieufność. Uwagi na temat teologicznego wymiaru skutków seksualnego wykorzystywania małoletnich. W 2022 Rada Fundacji Świętego Józefa udzieliła zarządowi absolutorium i po akceptacji Konferencji Episkopatu Polski 11 października 2022 został zatwierdzony jako członek na kolejną kadencję (2022-2025) zarządu Fundacji, który działał w niezmienionym składzie (Marta Titanieci, Janusz Łuczak). 30 czerwca 2023 ks. Strzelczyk zakończył pracę w zarządzie Fundacji Świętego Józefa KEP.
Poglądy teologiczne: Ks. Strzelczyk jest jednym z pierwszych polskich duchownych, którzy podjęli otwartą dyskusję z jezologią, formą refleksji nad Jezusem z Nazaretu, która pomija wiarę w boskość w ramach tzw. trzeciego podejścia do Jezusa historycznego. W 2008 na łamach Tygodnika Powszechnego ukazywała się jego krytyczna analiza wykładów Tomasza Polaka. Współczesne badania nad Jezusem historycznym dopatrują się kilku korzyści dla Kościoła: namysł nad historycznymi fundamentami wiary w Jezusa, popularyzacja wiedzy historyczno-teologicznej w ramach zwykłego nauczania wspólnot chrześcijańskich, wzrost zainteresowania pracą badawczą nad apokryfami, potwierdzenie wiarygodności kościelnej chrystologii, odkrycie całego radykalizmu wiary oraz uwolnienie wizerunku Jezusa od ideologizacji.
Książki i publikacje: Communicatio idiomatum, Rzym 2004; L'Esperienza mistica come locus theologicus, Lugano 2005; Traktat o Jezusie Chrystusie, Warszawa 2005; Jezus Chrystus – osoba i dzieło – bibliografia 2001–2002, Katowice 2005; Teraz Jezus: na tropach żywej chrystologii, Warszawa 2007; Charyzmat osoby i autorytet urzędu. Wokół pytania o gatunki literackie współczesnych wypowiedzi papieskich i Urzędu Nauczycielskiego, Katowice 2007; Jezus Chrystus – osoba i dzieło – bibliografia 2003–2004, Katowice 2008; Jezus historyczny w perspektywie dogmatycznej. Znak 647, kwiecień 2009; Jezus Chrystus – osoba i dzieło – bibliografia 2005–2006, Katowice 2010; Niebo dla średnio zaawansowanych, Kraków 2013; Kościół a charyzmaty. Teoria, praktyka, kontrowwersje, Katowice 2013; Ćwiczenia duszy, rozciąganie mózgu, Grzegorz Strzelczyk w rozmowie z Jerzym Vetulanim, red. Michał Jędrzejek, Znak, Kraków 2017.